ارتباطات پیچیده صوتی در دلفین ها و نهنگ ها
دلفینها و نهنگها، که در مجموع سیتاسینها نامیده میشوند، به طور چشمگیری به ارتباطات صوتی برای بقا و تعاملات اجتماعی خود وابسته هستند. این پستانداران دریایی محیطی را اشغال کردهاند که در آن نور به سرعت پراکنده میشود و دید محدود است، در حالی که صدا با سرعت بسیار بالاتری نسبت به هوا در آب حرکت میکند و میتواند فواصل طولانیتری را بپیماید. به همین دلیل، تکامل به آنها توانایی تولید و تفسیر طیف وسیعی از صداها را داده است که از کلیکها و سوتهای با فرکانس بالا تا غرشها و زمزمههای با فرکانس پایین متغیر است. این ارتباطات صوتی پیچیده برای فعالیتهای حیاتی مانند شکار، ناوبری، جفتگیری، مراقبت از فرزندان و حفظ انسجام گروههای اجتماعی ضروری هستند.
یکی از جنبههای کلیدی ارتباطات صوتی در سیتاسینها، استفاده از سونار یا پژواکیابی (echolocation) است. دلفینها و نهنگهای دنداندار (مانند دلفینها، نهنگهای قاتل و نهنگهای اسپرم) پالسهای صوتی با فرکانس بالا تولید میکنند که پس از برخورد با اشیاء در محیط اطرافشان منعکس میشوند. این پالسهای منعکس شده (پژواکها) توسط ساختارهای تخصصی در سر آنها دریافت و پردازش میشوند و به آنها اجازه میدهند تصویری ذهنی از محیط اطراف خود، از جمله مکان، اندازه، شکل و حتی بافت طعمه یا موانع، ایجاد کنند. این قابلیت ناوبری و شکار در تاریکی اقیانوس را به طور فوقالعادهای دقیق میسازد و به آنها امکان میدهد حتی در آبهای گلآلود یا اعماق اقیانوس، غذا پیدا کنند و از موانع دوری گزینند.
علاوه بر پژواکیابی، سیتاسینها از طیف وسیعی از صداهای غیر پژواکی برای ارتباطات اجتماعی استفاده میکنند. دلفینها و برخی نهنگها (مانند نهنگهای کوهاندار) "سوتهای امضایی" (signature whistles) تولید میکنند که منحصر به فرد هر فرد است و مانند نام عمل میکند، به آنها اجازه میدهد یکدیگر را شناسایی کرده و ارتباطات فردی داشته باشند. این سوتها در حفظ انسجام گروهی، به ویژه در گروههای بزرگ، اهمیت زیادی دارند. نهنگهای بزرگجثه و بیدندان (مانند نهنگهای آبی و کوهاندار) صداهای با فرکانس پایین و طولانی تولید میکنند که میتوانند برای صدها کیلومتر در اقیانوس سفر کنند. این "آوازها" به ویژه در نهنگهای کوهاندار، بسیار پیچیده و ساختارمند هستند و گمان میرود در جفتگیری، مشخص کردن قلمرو، و ارتباطات بین گروهها در فواصل طولانی نقش داشته باشند.