الگوهای تغذیهای و شکار در ماهیهای مرکب غولپیکر

ماهی مرکب غولپیکر (Architeuthis dux)، یکی از اسرارآمیزترین و بزرگترین بیمهرگان روی زمین، در اعماق تاریک اقیانوسها زندگی میکند و به همین دلیل، اطلاعات مستقیمی از الگوهای تغذیهای و شکار آن بسیار نادر است. اغلب اطلاعات ما از این موجودات از بررسی لاشه آنها، محتویات معده شکارچیانشان مانند نهنگ اسپرم، و مشاهدههای معدود با فناوریهای پیشرفته زیردریایی به دست آمده است. با این حال، شواهد موجود نشان میدهد که ماهی مرکب غولپیکر یک شکارچی کمینکننده و فرصتطلب در اعماق است که به طور استراتژیک از محیط خود برای به دام انداختن طعمه بهره میبرد.
بر اساس تحلیل محتویات معده نهنگهای اسپرم و یافتههای پراکنده، رژیم غذایی ماهی مرکب غولپیکر عمدتاً شامل ماهیهای اعماق دریا، سایر گونههای ماهی مرکب (از جمله ماهی مرکب غولپیکر کوچکتر) و گاهی اوقات سختپوستان بزرگ است. این امر نشان میدهد که آنها شکارچیانی غیرانتخابی هستند که از هر منبع غذایی در دسترس در محیط کمغذا و با تراکم کم شکار بهره میبرند. به نظر میرسد که آنها به جای تعقیب فعال و پرانرژی طعمه، بیشتر به استراتژیهای کمین و انتظار متکی هستند تا انرژی خود را در محیط سرد و کماکسیژن اعماق حفظ کنند.
تکنیک شکار آنها احتمالاً شامل استفاده از چشمان بزرگ و بسیار حساسشان برای تشخیص نورهای زیستتابی (bioluminescence) ضعیف تولید شده توسط طعمه یا حرکات ایجاد شده در آب است. ماهی مرکب غولپیکر دارای هشت بازو و دو شاخک بسیار بلند است که هر کدام مجهز به صدها بادکش دندانهدار هستند. هنگامی که طعمهای در نزدیکی قرار میگیرد، این شکارچی پنهانکار به سرعت شاخکهای بلند خود را پرتاب میکند تا طعمه را به چنگ آورده و آن را به دهان قدرتمند خود بکشاند. دهان آنها شامل یک منقار قوی و تیز است که قادر به خرد کردن استخوانها و بافتهای سخت طعمه است. سپس طعمه توسط رادولا، یک زبان دندانهدار، خرد و بلعیده میشود.